Cel zażywania
W starodawnych Hawajach z kory i korzenia noni otrzymywano czerwony i żółty barwnik.
Podczas okresu głodu, niedojrzały owoc noni był dla Hawajczyków istotnym źródłem pożywienia. Używano go również jako lekarstwo − w tym celu niedojrzały owoc tłuczono z solą, i tak przygotowaną mieszankę aplikowano na głębokie rany lub złamania kości.
Dojrzały owoc, w postaci gorących okładów, stosowano na stłuczenia, oparzenia i rany.
Sok ekstrahowany z owocu działał jak insekcyd i używano go do oczyszczania włosów głowy z wesz.
Morinda citrifolia była ważną rośliną leczniczą nie tylko dla Hawajczyków, ale równie powszechnie stosowano ją w medycynie indyjskiej. Liście rośliny były podawane wewnętrznie jako środek przeciwgorączkowy oraz zewnętrznie − na rany i wrzody.
Sok z liści stosowano zewnętrznie w przypadku podagry.
Z kolei w Indochinach, pieczonym owocem noni leczono astmę i biegunki. Jeszcze do niedawna na Hawajach, podawany doustnie autolizat niedojrzałego owocu, był lekiem na takie choroby, jak: nadciśnienie tętnicze, zapalenie stawów, bóle menstrualne, wrzody żołądka, zaburzenia trawienia, cukrzycę i choroby serca. Wykazano, że ekstrakt z korzenia noni wykazuje właściwości obniżające ciśnienie krwi, jak i przeciwzastoinowe (zmniejszające zastój krwi).
Moorthy i wspólnicy stwierdzili, że alkoholowy ekstrakt z owocu noni powodował stały i powtarzalny spadek ciśnienia tętniczego krwi u znieczulonych psów.
Natomiast Bushnell odkrył, że ekstrakt z owocu noni wykazywał umiarkowane właściwości antybiotyczne przeciw różnym szczepom Salmonella i Shigella.
Ponadto, Levand odkrył, że świeży sok z owocu byt aktywny przeciw Pseudomonas aeruginosa, Proteus morganii, Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis i Escherichia coli oraz oświadczył, że asperubzyd − substancja czynna odnaleziona w noni − może być aktywnym składnikiem przeciwbakteryjnym.
Aktywność przeciwguzową ekstraktu z soku obserwowano u myszy z wszczepionym wewnątrzotrzewnowo rakiem płuc Lewisa.
W czasach XXI w miąższ i pestki służą do produkcji kosmetyków, szamponów i mydełek. Miąższ dojrzałego owocu zaleca się również nakładać na rany i oparzenia np. słoneczne, o które łatwo na Polinezji.
Szczególnie wyciąg z pestek owocu noni zawiera silne działanie regeneracyjne i wspomagające odporność organizmu, dlatego wykorzystywany jest jako składnik naturalnych antybiotyków tzw. probiotyków − specjalnych zastrzyków regenerujących układ immunologiczny i olejów leczniczych na chorą skórę.
Z owocu noni produkuje się również niezastąpiony sok. Lecznicze cechy miąższu i pestek noni wykorzystano również tworząc sok posiadający pełen skład owocu NONI czyli miąższ, widoczne w gęstym soku zmielone pestki noni (zawierają probiotyk i kojące olejki lecznicze) oraz około 80-85% wody. Jest on z powodzeniem stosowany w pomocy na różnego rodzaju schorzenia.
Stale rośnie ilość dokumentacji naukowej dotyczącej skutecznego działania noni jako naturalnego środka na artretyzm, cukrzyce, podwyższone ciśnienie krwi, bóle mięśniowe i nerwobóle, zaburzenia miesiączkowania, bóle głowy, choroby serca, AIDS, nowotwory, wrzody żołądkowe, zwichnięcia stawów, depresje psychiczną, świąd starczy, trudności w trawieniu, miażdżyce, schorzenia naczyń krwionośnych, zatrucia lekami oraz nałogi.