Roślina noni
Noni(morinda citrifolia),
określana jest Indiańską morwą.
Należy ona do rodziny Rubiaceae. Rodzina liczy około 450 rodzajów i 5500 gatunków, rosnących przeważnie w tropikalnych miejscach, choć z pewnymi wyjątkami, sięgającymi do stref umiarkowanych.
Niektórzy członkowie rodziny Rubiaceae są źródłem tak ważnych substancji, jak chinina z kory Cinchona offici−nalis, korzeń wymiotnicy z Cephaelis ipecacuanha i kawa z Coffea plant.
Na Hawajach, rodzina Rubiaceae jest reprezentowana przez 10 rodzajów, z których trzy:
Bobca, Gouldia i Straussia − są endemiczne.
Podczas gdy do rodzaju Morinda należy ponad 46 gatunków, tylko dwa − Morinda trimera i Morinda citrifolia występują na Wyspach Hawajskich. Morinda citrifolia, pochodząca z Azji, Australii i Wysp Pacyfiku, została przywieziona na Hawaje przez Polinezyjczyków.
Roślina noni to najczęściej mały, wiecznie zielony krzew z kanciastymi gałęziami, czasami może występować jako duże drzewo, osiągające wysokość od 3do 7 metrów. Posiada grube i błyszczące, ciemnozielone liście o długości od 12 do 20cm. Kwitnie na biało, a dojrzałe owalne owoce, o średnicy ok. 7 cm i przeciętnej długości 7-15 cm, przypominają owoce chlebowca.
Podczas dojrzewania zielony owoc przekształca się w żółty, o charakterystycznym, nieprzyjemnym zapachu, za który prawdopodobnie są odpowiedzialne kwasy kaprowy i kaprylowy.
Dopóki roślina Noni ma dużo słońca, jest w zasadzie niezniszczalna. Często spotyka się ją w pobliżu wulkanów.
Drzewo Noni jest bardzo odporne na choroby, odznacza się dużą żywotnością i dożywa późnego wieku − tubylcy twierdzą, iż żyje dłużej niż człowiek.
Owoc noni Polinezyjczycy spożywają w postaci pieczonej, niekiedy solony do smaku, natomiast parzone we wrzątku liście noni podaje się w postaci sałatki.
Aby uzyskać sok − odciskają prasą miąższ i pestki z dojrzałego owocu noni (z 4 kilogramów owoców noni można uzyskać zaledwie 1 litr gęstego soku).