Stosowane metody produkcji soku noni
metoda „tylko sok”
tabletki i kapsułki
metoda soku z proszku
pasteryzacja jako sposób konserwacji
liofilizacja jako najkorzystniejsza metoda
Znana od dziesiątek lat jako jedyna metoda XX wieku służąca do konserwacji soków i napojów owocowych oraz innych przetworów.
Amerykańska FDA silnie zaleca pasteryzację wszystkich soków owocowych dla bezpieczeństwa, gdyż bywa że w takich sokach można znaleźć nawet 80% wody − są bardzo rozcieńczone, chociaż jest na etykiecie podane 100% soku. Stąd zaostrzone bezpieczeństwo, które dotyczy ogólnie soków spożywczych przede wszystkim w kartonach lub butelkach szklanych z półek sklepowych np. sok, jabłkowy, malinowy, z marchwi, pomarańczy, z cytryny, wieloowocowy i inne.
Jeśli zachodzi podejrzenie, że firma nie jest w stanie zapewnić idealnego stanu soku gdyż nie posiada najwyższej technologii produkcji i zaostrzonej kontroli GMP, musi nakazem FDA pasteryzować swój produkt. Aktualnie w USA, ponad 98% wszystkich soków poddawanych jest dużo tańszej konserwacji soku poprzez jego pasteryzację, aby zniszczyć ewentualne szkodliwe bakterie które w czasie zbioru niekontrolowanych dokładnie owoców, bądź procesu butelkowania mogą dostać się do soku i stać się przyczyną groźnych chorób.
Jeśli nabywasz sok noni, bezwzględnie upewnij się, czy był on konserwowany poprzez pasteryzację −to niestety gorsza druga liga soków.
Ze zrozumiałych zatem względów, od przeciętnych wytwórców, których nie stać na lepsze, ale droższe technologie produkcji oraz surową kontrolę GMP na każdym etapie produkcji, prawo w USA wymaga pasteryzacji swoich soków.
Wiadomo − produkt niepasteryzowany i niewytwarzany w najnowocześniejszej technologii XXI wieku, może być wytwarzany z owoców gorszej jakości, może się też szybciej zepsuć, a tym samym może zawierać chorobotwórcze bakterie będące przyczyną groźnych chorób.
Zatem dla własnego spokoju większość przeciętnych wytwórców pasteryzuje swoje soki i napoje, a te dzięki temu trącą swoje walory lecznicze i stosowane są jako wyłącznie spożywcze soki smakowe bądź do celów tylko profilaktycznych.
∗ plusy −sok nadaje się do spożywania oraz do profilaktyki, ale nie nadaje się do diagnozowania i leczenia poważnych chorób − brakuje w nim enzymu do syntezy cennej kseroniny wytwarzanej z prokseroniny.
∗ minusy −w pasteryzacji ginie bezpowrotnie wiele cennych i bardzo ważnych składników leczniczych owocu noni np. prokseronaza − enzym dzięki któremu w organizmie może być przetworzona prokseronina w kseroniny. Bez tego enzymu, prokseroniny, na którą wpadł w zachwyt dr Heincke, jako najważniejszy składnik noni zupełnie nie działa.
Pasteryzowany sok nie nadaje się więc do leczenia, a tylko można go zastosować do skromnej profilaktyki.
Jak go rozpoznać ?
Informacja powinna być umieszczona na opakowaniu, ale często jej tam nie ma, tak jak informacji dotyczącej składników i konserwantów, które są nakazem dla wszystkich soków wydanym przez FDA w celu bezpieczeństwa przed ich fermentacją i szybkim psuciem się.
Ponieważ pasteryzowane soki często rozcieńczane są wodą oraz innymi sokami, poznasz go z łatwością po wodnistej konsystencji. W kieliszku napełnionym pasteryzowanym sokiem noni, po godzinnym odstaniu soku, nie pozostanie naturalny osad z miąższu i drobinek zmielonych pestek − bardzo charakterystyczne cechy dla naturalnej struktury owocu noni.